Postanowiliśmy wreszcie wymienić okno w kuchni. Nie jest to łatwe ze względu na przepisy spółdzielni mieszkaniowej. Trochę za dużo biurokracji. Na początku maja zameldowałem się więc w administracji meldując o chęci wymiany. Dostałem plik papierów, jeden ważniejszy od drugiego, i listę wykonawców którym pozwolono na wykonywanie takich prac w budynkach spółdzielni. Dwa dni zleciało mi na telefonach do wszystkich firm z listy-trzeba było ustalić najbardziej korzystną cenę. A te były różne. Od 910 zł do 1250 zł. Poszliśmy śladami rządu Tuska i tak jak oni w wypadku chińskiej firmy Covec wybraliśmy najkorzystniejszą ofertę-najtańszą. 200 zł w kieszeni to zawsze coś. Nasza firma nie była na szczęście chińska, tylko polska. Trzeba wspierać rodzimych przedsiębiorców. Ze wszystkimi dokumentami, po kilku telefonach poszedłem do siedziby firmy Szybko Montujemy Okna Kuchenne (SMOK). Akurat  trafiłem na zły poranek jej Szefa. Straszliwie się wydzierał. Na szczęście nie na mnie tylko do telefonu. Miał moc totalną. Dawno nie słyszałem takiego robienia rozmówcy na maluczkiego. Skinął mi tylko żebym spoczął, a sam kontynuował masakrowanie człowieka po drugiej stronie telefonu. Uwinął się w 10 minut, otarł pot z czoła i przystąpiliśmy do negocjacji. Na początek okazało się, że cena podana wcześniej przez telefon była jednak zbyt niska. Okno będzie kosztowało nie 910 zł tylko 980 zł. Machnąłem ręką. Zawsze mimo wszystko najtańsza oferta. Spisaliśmy umowę. Tutaj ku mojemu zdziwieniu Szef SMOKa wahał się z wpisaniem terminu montażu. Stwierdził, że to wpiszemy później, bo zawsze może być jeden dzień poślizgu. Łyknąłem to jak głodny pelikan rybę. Przecież firma jest polecana przez moją spółdzielnię-uspokoiłem się w duchu. Po podpisach Szef zażądał 100 zł zaliczki. Oj, miał pecha. Nie miałem przy sobie. Po zastanowieniu się machnął ręka i kazał zadzwonić 10 dni przed montażem.

Zadzwoniłem 31 maja z pytaniem czy termin jest aktualny. Trochę się zdziwił kto ja jestem. Po dłuższym tłumaczeniu zaskoczył wyrażając zdziwienie, że nie wpisał mnie do swojego kalendarza. Co zrobił to w tym momencie potwierdzając termin 9-10 czerwca.

9 czerwca zerwałem się wcześnie rano, zdemontowałem blat w kuchni, powynosiłem wszystkie przeszkadzajki i osłoniłem meble folią. O 8.00 zadzwoniłem do Szefa SMOKa, że jestem gotów. Trochę nie kojarzył mojego nazwiska ale obiecał, ze robotnicy przyjadą w ciągu 1,5 godziny. O godzinie 11.00 wykonałem kolejny telefon, bo bałem się, że nie mogą trafić. Szef zapewnił mnie, że wszystko jest ok, i że odezwie się w ciągu 1,5 godziny. Uspokoił mnie, że taki montaż trwa 40 minut więc się wyrobią raz dwa. O 13.00 zadzwoniłem znowu. Odebrał Pracownik SMOKa i niechcący wypucował się z największą tajemnicą tego dnia. Była ciekawsza od Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej: SMOK czeka właśnie na dostawę mojego okna. Wtedy słuchawkę wyrwał mu Szef i powiedział żeby się nie martwić, zadzwonią w ciągu 1,5 godziny i przyjadą. Pozostało mi tylko czekać. Zadzwoniłem po 3 godzinach. Szef stwierdził, że są przejściowe, małe kłopoty, ale mam się nie martwić, bo są mi to w stanie zamontować wieczorem. Oczywiście obiecał, że zadzwoni za 1,5 godziny. Ostatni telefon wykonałem o 20.00. Odebrał Szef i powiedział, że musimy wszystko przełożyć na następny dzień i jest tak zmęczony, że nie potrafi powiedzieć co się dzieje z moim oknem. Rozumiem-ma na głowie całą firmę, a ja mu tu z jakimś małym oknem wyjeżdżam. Ok, zrobimy to w piątek.

Od 8.00 następnego dnia siedziałem w oknie ( jeszcze tym starym oczywiście) i wyczekiwałem pracowników SMOKa. O 10.00 trochę zniecierpliwiony zadzwoniłem do jej Szefa z pytaniem o której przyjadą. Szef, wkurzony widocznie moim natręctwem, stwierdził, że odpuszcza moje okno i, że mi go nie wstawi, po czym odłożył słuchawkę. Uuuuuu..... teraz ja się zagotowałem. W 5 minut znalazłem się w administracji spółdzielni ze skargą na firmę SMOK. Pani nawet mocno się nie zdziwiła i stwierdziła, że nie jestem pierwszym, który skarży się na te firmę. Gdy zapytałem dlaczego w takim razie niesolidny wykonawca znajduje się na liście spółdzielni stwierdziła, że za to odpowiada zarząd. OK, nie mam nowego okna, mam zszarpane nerwy, wybrałem już nową firmę ( 150 zł droższa więc chyba bardziej konkretna?), a w poniedziałek idę do zarządu spółdzielni zrobić koło piór Szefowi firmy Szybko Montujemy Okna Kuchenne.

Ten pan już nigdy więcej żadnego okna w budynkach spółdzielni nie wstawi.